اي كاش قلبها در چهره ها بودند

ندا

زندگي مثل غزل مي ماند
غزلي ساده و كوتاه ؛ ولي پر مفهوم
من و تو مصرعي از اين غزليم
ولي افسوس خداوند غزل
 بين ما فاصله انداخته
بين ما فاصله چندان هم نيست
ما دو مصراع جداييم در يك بيت
بيت ما خانه ي ماست
ما به ظاهر جداييم به معنا هر گز

ندا

به که گویم چه بگویم که چه کرده غم تو به ما

همه سوزم همه دردم به خدا به خدا به خدا

یار بیگانه نوازم شرح عشق جانگدازم قصه ای از سوز و سازم

با تو می گویم امشب

تا که چشم جان گشودم شمع پنهان وجودم شعله زد در تار و پودم

آه جانسوزم بر لب

تو ندانی که چه کردی به من و دل من به خدا

چه غمت از من بیدل تو کجا من خسته کجا

رهگذار بی نصیبی بی قراری بی شکیبی تا سحرگه ناله سر کرده

نیمه شبها در سیاهی بی نصیبی بی پناهی از سر کویی گذر کرده

ای بهشت موعودم آن سیاهی من بودم ای بی خبر ای سرور من

می گذشتی از بر من

نه اشک چشمم را بدیدی نه ناله قلبم شنیدی

چو بخت من رفتی مه من چو آهوی صحرا رمیدی

ز سوی من دامن کشیدی تو دل شکن رفتی

محسن

سبزی چشم تو دريای خيال

محسن

لرزيدبرلبان عطش كرده اش هوس

خنديد در نگاه گريزنده اش نياز

لب هاي تشنه اش به لبت داغ بوسه زد

افسانه هاي شوق ترا گفت با نگاه

پيچيد همچو شاخه پيچك به پيكرت

آن بازوان سوخته در باغ زرد ماه

هر قصه ئي ز عشق كه خواندي به گوش او

در دل سپرد و هيچ ز خاطر نبرده است

دردا دگر چه مانده از آن شب، شب شگفت

آن شاخه خشك گشته و آن باغ مرده است

از طرف اریا

تو كوير خشك ترديد 

 چشم تو من را رها كرد

 بين اين فاصله ها بود كه دلم رو بي وفا كرد

از طرف اریا

از خدا خواستن شجاعت است

بدهد نعمت است

ندهد حکمت

از بنده خواستن حماقت است

 بدهد منت است

 ندهد ذلت است

از طرف اریا

گناه خويش به آسمون گفتم,باريد

به دريا گفتم,خشكيد

به كوه گفتم,لرزيد

به برق گفتم,غريد

به خدا گفتم بخشيد000

از طرف اریا

كنار چشمه اي بودم در خواب

تو با جامي بودي ماه از آب

چو نوشيدم از آن آب گوارا

تو نيلوفر شدي من اشك مهتاب

ندا

امشب از خويشتن جدا شده ام

من خودم نيستم شما شده ام

محسن

زلف بر باد مده تا ندهي بر بادم

                          ناز بنياد مكن تا نكني بنيادم

مي مخور با همه كس تا مخورم خون جگر

                         سر مكش تا نكشد سر به فلك فريادم

زلف را حلقه مكن تا نكني در بندم

                        طره را تاب مده تا ندهي بر بادم

يار بيگانه مشو تا نبري از خويشم

                       غم اغيار مخور تا نكني نا شادم

رخ برافروز كه فارغ كني از برگ گلم

                       قد برافراز كه از سرو كني آزادم

شمع هر جمع مشو ور نه بسوزي ما را

                      ياد هر قوم مكن تا نروي از يادم

شهره ي شهر مشو تا ننهم سر در كوه

                     شور شيرين منما تا نكني فرهادم

رحم كن بر من مسكين و به فريادم رس

                    تا به خاك در آصف نرسدفريادم

حافظ از جور تو حاشا كه بگرداند روي

                    من از آن روز كه در بند تؤام آزادم

محسن 

از رنجی خسته ام که از آن من نیست

ای که گفتی عشق را درمان به هجران کرده اند

کاش می گفتی که هجران را چه درمان کرده اند

ندا

ندا

يا كه طلوعي بودي و از پنجره ميديدمت

اي كاش چشمانت ضريحي داشت چون رنگين كمان

هر وقت باران مي گرفت از دور مي بوسيدمت

?? سپتامبر ???? مينياپوليس امريکا

ندا

از صرف اریا

از طرف اریا

برنامه جاسوسی

برای فهمیدن کارهای انجام شده در محیط ویندوز

توسط اریا

آموخته ام ... که گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد، فقط دستي است براي گرفتن دست او، و قلبي است براي فهميدن وي

نوشته شده توسط اریا