ديگربرآن آسمانی که بال پروازمرابسته نگاه نمی کنم برآن افقهايی که تمام لحظه های تمام وجودمرابه سوی خودبرده بودندديگر نگاه نمی کنم برآن شب حسرتی که هرگز طلوعی نمی کندوازنااميديهای من وصال رانمی رساندديگربرآن وحشت زده خزان سراسيمگی باغ آرزوهايم که همه دريک لحظه درنبودش مردبه گرمای خورشيدهمان گونه نگاه می کنم که روشنی بخش روزی ازروزهای منست

ای تو در ديده ی من از همه سر شارترين//غم هجران تو بر سينه گرانبارترين// ياد تو زمزمه ی روز و شبان من و عشق// رفتن از خاطر من ياد تو دشوارترين// خواب را راه نباشد به سراپرده ی چشم// منم از خيل محبان تو بيدارترين// تو بمان تا به نگاه تو به پرواز آيم// ای بلندای نگاه تو سبکبارترين

عاشقي را برايم معنا كن , بگذار وفا را در وجودت بيابم,//بگذار زندگي را با تو معنا كنم// لبخند گرمت را از ژرفاي هستي ات بر من بتابان// و بدان با هر آغوش , اشتياقم بر تو افزون مي شود// بتاب بر من چون افتاب عالم تاب// بتاب تا ذره ذره وجودم, چون مردگاني به گور رفته,// در رستاخيز عشق تو, سر از كنده هاي غم بر كنند و بر خيزند,// و با نواي تو ,به آواز در آيند, و فرياد كنند عاشقي را

روزها مي گذرد پي درپي ، و من همچنان در فرا سوي خــــيال // به فراقي مي انديشم ، به جدايي از تو ، به شــــكافي در دل ، رفتي و مر گ طبيعت آمد

ای خدايم بازگو تا چه زمان اين تن رنجور و نحيف از فراق قله های آواز ميکشد رنج و عذاب بازگو خالق من تا به کی شاه صدا در قفسی خواهد خواند؟ تا به کی شعر و ترانه به عزا خواهند رفت در شب ساکت و سرد بازگويم چه گناهی کردم که به خواموشی یاران تو عذابم دادی بازگويم که چرا؟ بازگويم که چرا؟

نگو فرداكه فرداخيلي ديره اي يار@ وبافردادلم درگير اي يار@ چه مي داني كه فردا ما كجاييم؟ كنارهم ياازهم جدايم@ تصوركن همين امروزمان است@ همان فرداكنون ديروزمان است

دلم راپيش تو جا مي گذارم@ خودم رو باتو تنها مي گذارم@ به خلوت باخودم يك بارديگر@ سرم راروي غم ها مي گذارم@ مي شود اين عشق راتحقير كرد@ عاشقان را در غل وزنجير كرد@ مي شود بارديگر بايك نگاه@ اخرين ديدار را تفسير كرد

او تمام غنچه هارو چيدورفت@هاي هوي گريه رانشنيدورفت@ازتمام فصل هااوكردعبور@باصداي خسته خنديدورفت@ ازاقاقي تااقاقي رازداشت@رازهادرقلب من پاشيدورفت@من برايش حرفهاي داشتم@ باتمام گرميش لرزيدو رفت@ازتبار لاله والاله بود@بردلم مشتي نمك پاشيدورفت@ دردلم شوري به پاشد چون كه او@خاطراتم رو به من بخشيدو رفت

کسانی که مایل به همکاری با این وبلاگ هستند در قسمت نظرات اعلام امادگی کنند

وقتي از مادر متولد شدم...صدايي درگوشم طنين انداخت...كه بعدازاين با توخواهم بود...به اوگفتم كيستي؟...گفت : "غم"!...فكركردم "غم" عروسكي خواهد بود كه من بعدها بااو بازي خواهم كرد...ولي بعدها فهميدم!كه من عروسكي هستم دردستان "غم"

بياباني است عشق اي دل ,كه پيدا نيت پايانش...به منزل كي رسد تا گم نكردي در بيابانش...ندانم عشق را علت,ولي هر كس كه عاشق شد...مسلمان كافرش مي خواند و كافر مسلمانش